Ben/de-IRFAN OZCAN

#1
Sponsorlu Bağlantılar
Ben/de-IRFAN OZCAN


Gecenin adımladığı gözlere düşüyordu hüzün
Acele bir yürüyüş vardı gaibe
Karanlık çökünce ölüm uykusundaki şehre
O esrarlı gecede
Yer ansızın sallandı güneşin doğduğu iklimlerde
Bir gönül sarayı sarsıldı güneşin battığı yerde
Birden alevlendi sönmüş deniz feneri
Çığlık çığlığa uçuştu harfler
Kimseler bil(e) medi bunca şiirin failini

Bir yudum zakkum tadında idi beklemek
Ve ölüm kadar gerçekti
Bütün ezberleri bozardı bir bir
Yalnız
Bilenler bilecekti�


Korkmasaydı eğer;
Açacaktı pandoranın kapağını
�Yanımda mısın? � diye soracaktı �geç gelen� adam
�Geç Kalan� kadına
El ayağın çekildiği bir gece vakti
Dinine imanına korkuyordu adam�
Umutsuzdu
Nasıl ısınırdı yılların soğuttuğu bedenler
Tekrar titrer miydi bu ürkek tenler
Adamın avuçlarında terliyordu kelimeler
Sigara dumanını çeker gibi çekiyordu içine geceyi
Kadın alabildiğine susuyordu
Ve
S/ağırdı gece�

(Hangi elbisenin renginde unutulmuştu adamın gözlerinin boyası
Hangi tenin neresinde tutuklanmıştı kadının avuçlarının sıcaklığı
İkisi de bilmiyordu)

Ne zaman konuşmaya kalksa �geç gelen� adam
Çıkmaz sokakların gölgesi vuruyordu sözcüklere sinsice
Ne zaman dudaklarını aralasa �geç kalan� kadın
Koyu bir çaresizlik süzülüyordu buğulu gözlerinden
Vuslata hasret çözmüyordu boğazdaki dokuzuncu boğumu
Kalbin kimyasıydı çözülen


Şah damarından kesiliyordu açmazdaki şiir
Suskunluğun bam teline vuruyordu mızrap
Mantık sırra kadem
Sesi kısıktı bu efsunlu sergüzeştin
Ve çıkışı çizilemiyordu esrarlı labirentin
Yüklemsizdi cümleler
Bildiler

Menzilin sırrı yazmıyordu ki kitaplarda
Hangi balyoz yıkabilirdi bu çelik suru�
Meçhul!
İşte daha yeni tanıştı
Yitik yıllar� Vuslat ve geçmiş ve gelecek ve çile
Mutluydu şimdi beklemenin en uzunu bile
İkisinin de gözlerinde �alevden- ikişer damla yaş
Alabildiğine sustular
Yine de u/mutluydular
Gözbebeklerine sakladılar birbirlerini
O �geç gelen adam� ve �geç kalan kadın�
Mevsimlerden kıştı
Yandılar

�ben� olmak değildi hiçbir şey
Ben/de olmaktı her şey�
Oldular�

_/__
Bayrağını dikti ya manâ ikliminde sabır
U/mutluydu karıncalar
Aylardan Ocak�tı
Sımsıcaktı�

IRFAN OZCAN