Canım Acıyor...

#1
Sponsorlu Bağlantılar
Canım Acıyor...
Bir vazgeçiş öyküsü bu
Dinle!
Sevdiğim

Canını canıma kattığım senden,
Uğrunda herşeyi hiç yapabiliceğim senden,
Vazgeçiyorum

Cam kırıklarıyla dolu bir yolda, yalınayak yürümek gibi yokluğuna alışmak
Tam acıya direniyorum derken,
Batan her yeni parçayla sımsıkı sardığın o yaraların - bir daha asla yaralanmam derken -
Tekrar tekrar kanaması gibi

İnsanın - canının acıması - yani
Ne derin bir anlam bu, gerçekten bilene

-Canım acıyor-

Hiç aklımda yokken, tüm zihnimi zorlarken sadece sensiz anıları düşünmeye,
Sen dolu anlara gömülmek
Ve medet ummak özlemime çare olsun diye dalgın bakışlarımda gördüklerimden,
Her nakaratta daha da perişan bir yenilgi demek

Anlamların benliğime yüklediği gerçekler çok ağır artık!
Varlığımı zorlayan bu oyundan yoruldum!

Seni özlemekten
Yokken varsaymaktan
Esirin olmaktan
Hayal etmekten
Yaşanmamış saymaktan
Var gibi görmekten
Yok gibi yaşamaktan
Yoruldum!!

Öyle bir labirent ki bu, bilmeden kendimi içine hapsettiğim
Bulduğum bütün çıkışlar sana yeniden başlamama sebep aslında
Ve kalemi hiç kaldırmadan yerinden, başladığım tüm başlangıçlar artık sahte!

Tüm bu sahtelikler içinde , gerçek olduğuna inandığım sevgim vardı hep kar kalan yanıma
Artık o bile zararda!
İskontolu bir taktik uyguladığı
Ve Alış fiyatına satılık artık herşey hanemde

Bir vazgeçiş öyküsü bu
Dinle!
Sevdiğim

Yokken varettiğim,
Olmayan varlığı ile kendimi büyülediğim,
Haddinden abartılı önemsediğim,
Büyüttükçe büyüklüğünden korktuğum bu sevginin sahibi senden
Vazgeçiyorum!

Gerçek bildiğim, hissettiğim için inandığım, inandığım için doğru saydığım herşeyden
Beni ben yapan duygularımdan
Seni benim sayan bütün düşüncelerimden
Bir çırpıda hemen, Vazgeçiyorum

Öyle kendinden emin bir geçiş ki bu,
Tek bir zerre bile sen barındırmayan içine,
İçimde öyle rahat, hiç tereddütsüz bir biçimde!

Zaman şimdiki zaman
Ve sen artık hep
Benim geçmişte kalan; yaram