geneleksel el sanatları

Dine

Özel Üye
#1
Sponsorlu Bağlantılar
Geleneksel El Sanatlar
Geleneksel Türk el sanatlarinin tarihi çok eski devirlere, Orta Asya'ya kadar uzanir. Yapilan el sanatlari ürünlerinde yasam biçimi olan göçebe hayatin özellikleri, tarihî kalintilardan da anlasilmaktadir. Islemeler ve motifler o dönemde çadir, hali, kilim, eyer takimlari, elbiseler vb.e uygulanmistir. 1071 Malazgirt Savasi'ndan sonra Anadolu'ya gelen Türkler bu zengin sanat ve uygarlik kültürlerini de beraberinde getirmislerdir. Isparta bölgesine yerlesen Türk boylari burada karsilastiklari örnekleri ve yöntemleri kendi anlayislariyla bagdastirmislardir. Orta Asya'nin göçebe kültür islemeciligini ve sanatlarini burada gelistirerek sürdürmüslerdir.

Eskiden Isparta'da dikiciler, mesciler, pabuççular, yemeniciler, çizmeciler, çarikçilar, semerciler, mumcular, yagcilar, sabuncular, urgancilar, kendirciler, cezveciler, bakircilar, kavafçilar, demirciler, çilingirciler, oymacilar, marangozlar, biçakçilar, hasircilar, nalbantlar, saraççilar, keçeciler vb. gibi sanat kollarinin oldugu bilinmektedir. Ancak bu sanatlarin çogu kaybolmus, günümüzde azalarak devam eden halicilik, dericilik, keçecilik, semercilik, nalbantçilik, ayakkabicilik, marangozluk, demircilik, biçakçilik, bakircilik, kalaycilik, sobacilik son temsilcilerinin elinde yürütülmektedir. Bu sanat kollarini devam ettirecek çiraklarin olmayisi da kaybolmayi hizlandiran ayri bir faktördür. Bu sanatlarin her birilerinin önceleri arastalari, sokaklari, pazarlari var iken günümüzde yalnizca ayakkabicilarin ve tuhafiyecilerin siteleri bulunmaktadir. Bugün devam etmekte olan marangozluga ragmen eski ahsap süsleme sanatlari, oyma ve nakisçilik da kaybolan diger sanat kollaridir. El sanatlarindan yün ve kildan imal edilen çuval, heybe, aba, çadir, kilim ve çulha gibi dokumalar ile islemeler zamanin gelisen ihtiyaçlarina ayak uyduramayarak ortadan çekilmeye baslamislardir