Hayatın Satır Aralarına Tutunmak

#1

Hayatın Satır Aralarına Tutunmak konusu hakkında yazılan mesajlar

Sponsorlu Bağlantılar
Tek bir kelime edememek koca hayat kompozisyonunda
satır aralarında silik kalmak
satır araları gibi

boş olmak
anlamsız olmak
başkaları yeni cümlelere başlasın diye satır başlarını tutmak...
bunlarda

bir görevmidir acaba; kontratsız
sorgusuz sualsiz
rızasız oynatıldığımız bu senaryonun içinde?




Anlamlı melodillerden oluşan bir eserde yalnızca es olabilmek
susabilmek başkalarının notalarının ardından

anlamlıca susabilmek
bütünü bozmadan
melodiye tiz ses olmadan susabilmek...


"İşte sen yokken ben böylesine anlamsızım" diye başlayan bir şiir yazmak isterdim sana! Ama emin
olamıyorum. Varlığındamı anlamsızlığın anlamlılığını savunuyordum yoksa yokluğundamı anlamlılığın anlamsızlığından yakınıyorum...

Anlam anlam diyorum da
düşünmüyor da değilim aslında; kime göre
neye göre anlam!

Ben beni anlamıyorken
ben

ben için bir anlam ifade etmiyorken
ben kendi anlamlarımdan sıyrılıp yasını tutmak için senin ruhunda dolaşıyorken

kimin bu çelişkiyi anlamsını bekleye bilirim ki?

Şu satırbaşını tutan kelimelerimi sıraya sokarken düşündüm de
ben yokluğunda ne bir anlama sahibim
nede kendime...

Karmaşığım son günlerde! Bütün anlamım
bütün anladığım ve bütün anlata bildiğim 5 hafrfli adın
5 harfli gidişin

5 harfli susuşun ve 5 hafrli hasretin...

Harfler
renkler
günler
geceler hepsi birbirine karışmış yokluğunda... hatta saçım başım bile...

Gündüz geceye
gece hüzne
hüzün bana karışmış... Bense anılar
resimler
gözyaşları
topluluğunda misafir ağırlıyorum.

Onlar hayatı anlatıyor
acıyı pazarlıyor bense anlattıklarının satır aralarına tutunmaya çalışıyorum
...








Kendi anlamımı
hayatın anlamını
biz olmanın anlamını kaybettim... Ben için anlamlı olmak istemiyorum!

Bizim için ANLAM olmak tek istediğim. Anlamımı kaybettim!
Görürsen söyle tükenmekteyim...


(alıntı)