Sen Beni duyuyormusun?(Mutlaka Sonun Kadar Okuyun)

#1
Sponsorlu Bağlantılar
Bir anda uykudan kalktim
çok ilginç bir ışık gördümama odanın ışığı kapalıydı
bir baktım saat 3:30 gece facir vakti
peki gördüğüm bu kadar ışık nerden
-----
birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın içinde
hemen elimi çıkardım korku içinde oturup elime bakıyordum
tekrar elimi duvara dogru uzattım yine elim duvarın içine giriyordu!!!!!!!!

--
bir gülümseme sesi duydum



Yüzümü kardeşime dogru çevirdim, yatıyordu



korku içinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya gittim



ama cevap vermedi



annemin odasına doğru gittim



babamı uyandırmaya çalıştım




birilerinin bana cevap vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyordu





annemi uyandırmak üzereyken, baktım ki annem uykudan uyandı





uykudan uyandı ama benimle konşmuyordu



---



bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordu





babamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım çocoklara dedi annem





şimdi zamanımı bırak uyuyayim yarın ola hayr ola dedi babam





ama annemin israrı üzerine babam kalkıverdi şaşkınlık içerisinde beraber odamıza doğru geldiler




---



başladım bağırmağa, anne, baba ama hiç birisi cevap vermiyordu!!!





annemin elbisesini çekiyor beni dinlemesini istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!!





başladım annemin arkasından yürümeye ta bizim odaya kadar




odamıza girdi ve ışıkları açıverdi



ama benim için fark etmiyordu çünkü benim için her taraf ışıktı




tam o sırada çok ilginç bir şeyle karşılaştım



---



kendi vücüdumu gördim!!!




evet kendi vücüdumu




oturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydim





kendi kendime soruyordum kimdir bu acaba? Nasılda bana benziyor!!!





başladım kendi kendimi uyandırmaya, bu kabustan kurtulayım diye





ama uyanamadım



---



babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize gidelim




ama annem sakin olamadı ve benim uyuduğum yatağa doğru gelerek





beni uyandırmaya başladı kalk muhammed kalk bana cevap ver





ama cevap veremiyordu!!!




bir kaç defa uğraştı ama yok. Birden baktım ki babamın gözlerinden yaşlar dökülüyor





o babam ki şimdiye kadar onun göz yaşlarını görememiştim





bağırışmalar başladı oracık yerden .. kardeşim uyandı ve sordu ne oldu?





annem ona bağırarak, abin muhammed olmüş çok acıklı bir şekilde ağlıyordu




---



bağırmalar fazlalaştı



anneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak bana!!





ama kimse bana cevap vermiyordu, neden?





oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işte




ama kimse cevap vermiyordu





başladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur beni bu rüyadan ve olduğum durumdan kurtar




---



uzaktan bir ses duydum ve geldikçede yükseliyordu





bu ses allah’u taalenin bir ayeti idi



((andolsun sen bundan gaflette idin, derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık gözün keskindir))





birden iki kişi beni tuttular, ama insan değillerdi




çok korktum !!




başladim bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?





kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler



----



ben ölmedim, daha yaşıyorum dedim





neden beni kabire götürüyorsunuz? bırakın beni!! Ben hissediyorum, konuşuyorum ve görüyorum, ben ölmedim




bana gülümseyerek cevap verdiler




dediler ki, ey insanlar sizzler çok ilginç yaratıksınız, sanıyorsunuz ki ölüm hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir rüyadan ibaret olup öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz.





beni kabire doğru çekiyorlardı hala




yoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı o iki yaratıktan var, kimi ağlayor kimi gülüyor ve kimi ise bağırıyordu




onlara sordum neden böyle yapıyorlar?




dediler ki, bu insanlar şaşkınlık içerisindeler, nereye gittiklerini biliyorlar, kimisi dalalettedir.. korku içinde sözlerini keserek sordum:





ateşe gidiyorlar mi yani?



evet dediler '





konuşmalarına devam ederek, o gülenler ise cennete gidiyorlar





hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem??





dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende kötü




bazen tövbe edip ertesi gün günah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli değildi





ve hep öyle yitik kalacaksın





sözlerini korku içerisinde keserek sordum:





yani ben ateşemi gidiyorum yoksa?




Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta uzundur dediler




---



yüzümü çevirdim korku içerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve akrabalarım hepsi





Bir sandık içinde beni taşıyorlardı



Onlara koiarak gittim ve onlara dedim ki benim için dua edin lütfen





Ama kimse bana cevap vermiyordu



kimi ağlıyordu kimi ise hüzünlüydü




Kardeşime giderek, dikkatli ol dünyanın fitnesi seni kandırmasın





Beni duymasını çok isterdim





O iki melek beni kabirdeki cesedimin üzerine bağladılar




baktım ki babam toprak atıyor üzerime





Kardeşlerim topak atıyor





Ordaki insanlar hepsi üzerime toprak atıyordu




----



dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim




dün sabah namazımı kılsaydım




Keşke her gün rabbime dua etseydim





Keşke her gün tevbemi yenileseydim





Keşke kötülüklerden uzak dursaydım





Başladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun dünya hayatı sizleri kandırmasın



en azından birisinin beni duymasını çok isterdim





Peki sen beni duyuyormusun ???​