Yokla Ceplerini Aşk Kırıntıları Kalmış Olmalı Biraz..

#1
Sponsorlu Bağlantılar
“Beklerken bütünleşmişim soğuk mermerin rengiyle, meğer bu sokağın bir taşıymışım kaç yabancı basmış üstüme.. sayamadım. Kal derken gitmeleri haykıramadım. Kapımın önündeyim,beklerim ben.. Zaten kalkmayı başaramadım..”



yaklaştırsana yavaş yavaş kendini bana
al içine tekrar derinine sakla kat kasırgana
yalan söyleme bak gözlerime
bitmiş olamaz
Yokla ceplerini
aşk kırıntıları kalmış olmalı biraz..

Biran için çıksan hayatımdan Yanık tenli omuzumdan Haykırsam maziden, uzaklardan Şu anda yanımda Deniz rüzgara karışmış güneşte Martı(dalga) sesleri vardı gülünüşlerde Gülüşlerde gülüşlerde Sen geçerken sahilden sessizce Gemiler kalkar yüreğimde...

Aşk kırıntısıyla doymaktansa
tek başıma aç kalırım bu hayatta
paylaşacak bir şey artık yoksa
bir erkekle bir kadın arasında..

Sen...
Yapamadığın
hamlenin,Hayatın boyu inanmak istediğin değerlere sahip gibi gördüğün
düzeni yok etme girişiminden Başka bir şey olmayacağını düşündün hep…
Ben ise yılların verdiği bir alışkanlık çerçevesi içinde var
ettiğim varlığa daha fazla acı vermemek için tek yıkım çalışmasından
sonra, susmayı tercih ettim…

yürürüm ipde
ağım yokken hemde
kopkoyu içim
inan çok çalıştım
bu kalpsiz dünyayı sevebilmek için
neyim var sanki senden başka
hadi son bi kez
Yokla ceplerini
aşk kırıntıları kalmış olmalı biraz..


Her soğuk üşütemediği gibi ,her ateş de ısıtamazmış insanı…üşüyorum…alev alev üşüyorum…
hani saatlerce sessiz,tek kelime etmeden sana bakışlarım var ya..
Gözlerinde beni ısıtacak olan anlamları yakalamaya çalışma çabamdan başka bir şey değil…

aşk kırıntısıyla doymaktansa
tek başıma aç kalırım bu hayatta
paylaşacak bir şey artık yoksa
bir erkekle bir kadın arasında..

İçimden çığlık atarak susuyorum…
Susuyorum…
İçimde o kadar güzelsin ki…
Sana susuyorum …