Yokluğun ölümden beter...

#1
Sponsorlu Bağlantılar
sen bilmezsin;sensiz nasıl yaşadığımı.
adın varken hayatımda varlığındna yoksun büyümeyi...
sen yokken bile sen varmış gibi yaşamayı bilemezsin.
her telefonu sen sanmanın verdiği hüzünü bilemezsin...
buğulu camlara adını yazıp;
fotoraflarına bakarken omzuma dokunan elin sen olmadığını anlamanın verdiği hüznü...
ANLAYAMAZSIN...!
bi sonbahar rüzgarı eserken ...
saçlarıma dokunan ellerin senin olmamasının verdiği acıyı;
soğuk gecelerde odamı kaplayan kokunun senin olmayışını;
sessizliği delip geçen kahkaların sen olmayışının;
bana ne kadar acı verdiğini...
BİLEMEZSİN....
sen anlayamazsın doğan çocuğuma neden senin adını verdiğimi...
anlayamzsın içimde neden fırtınalar koptuğunu...
neden her sabah şiş gözlerle uyandığımı...
bilemezsin sen başka kollarda uyurken;
benim neden her gece ölmeyi istediğimi...
anlamadın zaten ne beni;
ne sevgimin büyüklüğünü...
şimdi yaşayan bi ölü gibiyim,
hatıralar acı verior her zamankinden çok...
ve gidişin geride sadece yaşayan bi ölü bırakıyor;
bu şehrin dar sokaklarına..